برگ خداحافظی‌ام

نسیم دلنواز و روح‌انگیز عشق را تا آخرین لحظه حیات در دل نگه می‌دارم تا در آن لحظه هم عاشق باشم و در آخرین برگ خداحافظی‌ام می‌نگارم:

عشق یک عادت بود، یک حاجت بود که من از معبودم گرفتم و به محبوبم هدیه کردم . به نام تنها کسی که چشم امیدم خیره به اوست. زندگی گل زردی است بنام غم. رنگ سرخیست بنام عشق.فریاد بلندیست بنام آه. مروارید غلطانیست بنام اشک.آیینه ایست بنام دل. اشکیست که خشک میشود. لبخندیست که محو میشود و یاریست که در عالمه فراموشی می‌ماند.

                                                                        فرستنده:دوستی بسیارعزیز

/ 0 نظر / 4 بازدید